ดาวดวงน้อยของพ่อ

  แพท  อารดา  เจ้าดาวดวงน้อยของพ่อ

ในวันที่พ่อเหน็ดเหนื่อย  ยามนึกถึงเสียงของเจ้าพ่อก็พลันหายเหนื่อย

 

ไปไหนไปกัน

จวบจนวันนี้ย่างเข้าสู่11 ปีเต็ม

ดาวดวงน้อยของพ่อเติบโต  พ่อได้แต่หวังว่าเจ้าจะสว่างสดใสตลอดไป  จากใจของพ่อ

สายใยรักถักทอ

เสือคำรามประดังรักที่ยิ่งใหญ่
ให้เอนไหว อ่อนโยนและโหยหา
ให้รักเรานั้นเต็มเปี่ยมไปด้วยมนตรา
หวังเพียงว่าสักวัน จะมั่นคง

ชีวิต ที่เกี่ยวข้องกับคำว่าแมว ๆ…

-->

ชีวิต ที่เกี่ยวข้องกับคำว่าแมว ๆ…

วันนี้ผมมีเรื่องเล่าส่วนตัว มาเล่าเกี่ยวกับแมวๆ เฮฮา สบายๆ

ครั้งที่แล้วผมเคยเขียนเรื่องราวของนังเหมียว เขี้ยวเพชร นังเหมียวพเนจร ที่มาขออาศัยอยู่ และสร้างความครื้นเครงให้กับบ้าน และเรื่องราวจบลงปนเศร้าด้วยการจบชีวิตลงของนังเหมียวเขี้ยวเพชร จนผมได้เอาชื่อของมันมาตั้งเป็นชื่อลูกชายของผม เจ้าบีที50 ว่าเจ้าเขี้ยวเพชร เพื่อเป็นการรำลึกถึงความรักที่ผมมีต่อมัน

จวบจนวันนั้น จนถึงวันนี้ ผ่านไปร่วม สอง ปี ชีวิตผมก็ได้มาเกี่ยวข้องกับเรื่องแมวๆอีกครั้ง

ตั้งแต่มีเมีย ก็มีเมียชื่อเล่น ว่าแมว...

“ หาแมวตัวใหม่มาเลี้ยงมั้ยแม่ แม่จะได้คลายเหงาเวลาคิดถึงเจ้าเขี้ยวเพชรมัน” ผมเอ่ยกับภรรยาของผม หลังจากนังเหมียวเขี้ยวเพชรจากไปได้ร่วมเดือน

“ ไม่เอาล่ะ ฉันกลัวมันจะมีนิสัยไม่เหมือนนังเหมียว และฉันไม่อยากเสียใจอีก”

วันเวลาผ่านไปเหมือนโกหก

เมี้ยวๆ ม้าวๆ... มาอีกแล้วครับท่าน หลงมาจากไหนไม่รู้ ตัวสีขาวสลับดำแซมหลายสี ตัวอ้วนพีเชียว

มันร้องทักผมขึ้นมา ในช่วงก่อนที่ผมจะก้าวเท้าเข้าบ้าน หลังกลับจากตลาดนัด ประจำวัน

เอ้ย มาจากไหนนี่ โอโหอ้วนพีเชียว นมงี้เต่งเชียวนะเอ็ง ท้องมาด้วยหรือนี้ เจ้าของเอ็งเป็นใครละ วันนี้ทำไมมาเมี้ยวๆ อยู่หน้าบ้านข้าได้ล่ะ ผมร้องทักมัน มันก็ร้องทักตอบ สงสัยจะหิวละซิท่า ผมโยนเศษก้างปลาจากตลาดให้กิน มันก็ยังไม่กินในทันที

“ เออแฮะ มีมารยาทซะด้วย”

แม่ไอ้แพท มีญาติมาเยี่ยม ให้เขาพักอยู่ด้วยมั้ย ผมร้องบอกภรรยาผมที่อยู่ในครัวหลังบ้าน

ใครล่ะ นังเหมียว เหมียวไหนหว่า ภรรยาผมคงคิดในใจ แต่ไม่ทันแล้ว

ผมเชิญเจ้าแมวหลงเข้ามาในบ้านแล้ว มันทำท่าท่าหวาดกลัว แกมเกรงใจ “ เฮ้ย มายังไงนี่ โอ้โห้ท้องแก่ซะด้วย”

มันคงมาขอข้าวกินนะแม่ มันคงหิว ลูกในท้องมันคงหิว หาอะไรให้มันกิน แล้วก็ให้มันออกไปข้างนอกก็ได้นะ

ตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมา ทุกวันหลังกลับจากตลาดมันก็จะมานั่งรอ ผมกับภรรยาผมทุกวัน จนภรรยาผมก็ใจอ่อน ยอมรับมัน เพราะนิสัยมันก็ไม่เลว และที่สำคัญ สงสารมัน มันท้องแก่ด้วย มันคงต้องการความช่วยเหลือจากเรามั้งแม่ มันถึงได้เลือกที่จะมาขออยู่กับเรา

หลังจากนั้นประมาณ สองอาทิตย์ เห็นจะได้ มันก็ถึงกำหนดคลอดพอดี ก่อนวันหวยออก วันนั้นมันกระวนกระวาย ข้าวปลาไม่กิน ผมว่ามันต้องใกล้คลอดแน่เลย ผมก้เลยเตรียมที่เตรียมทางไว้หลัง บ้าน และคืนนัน ผมก็หลับไปด้วยความอ่อนเพลีย มาสะดุ้งตื่นอีกทีผมก็ได้ยินเสียง มิ้วๆๆ เสียงเล็กๆดังมาจากซอกที่นังเหมียวอยู่ ผมก็เอาไฟฉายส่องดู “ แม่ไอ้แพท มันคลอดแล้ว สามตัว เหลือบมองนาฬิกา ตีสี่ ตรงเป๊ะ “

หลังจากนั้นอีกสองวัน เลขท้ายสองตัว ออกตรงเป๊ะไม่ต้องกลับ 34

ครับนี่ก็เป็นบทเริ่มต้นที่ผมมาเล่าสู่กันฟังเกี่ยวเรื่องเจ้าสมาชิกตัวน้อยในบ้าน ซึ่งในอนาคต หนูในบ้านคงไม่ได้วิ่งรบกวนผมอีกแน่ ก็ตั้งใจไว้ว่าจะลองเลี้ยงพวกมันดูไว้แก้เหงานะครับ